หลักการเชื่อ 10 ประการ.....

พุทธวจน

อย่าหูเบา

(๑) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
ฟังตาม ๆ กันมา (อนุสฺสว)
(๒) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
กระทำตาม ๆ กันมา (ปรมฺปร)
(๓) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
เล่าลือกันอยู่ (อิติกิร)
(๔) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
มีที่อ้างในปิฎก (ปิฎกสมฺปทาย)
(๕) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
การใช้เหตุผลทางตรรกคาดคะเน (ตกฺกเหตุ)
(๖) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
การใช้เหตุผลทางนัยะสันนิฏฐาน (นยเหตุ)
(๗) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
การตรึกตามอาการ (อาการปริวิตกฺก)
๕๘ ปฐมธรรม
(๘) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
ทนต่อการเพ่งแห่งทิฏฐิ (ทิฏฺฐินิชฺฌานกฺขนฺติ)
(๙) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
ฟังดูน่าเชื่อ (ภพฺพรูปตา)
(๑๐) อย่าถือเอาว่าจริง เพราะเหตุสักว่า
สมณะผู้พูดเป็นครูของตน (สมโณ โน ครุ)
ติก. อํ. ๒๐/๒๔๒/๕๐๕.

   นี่คือหลักความเชื่อ 10 ประการหรือที่เรียกว่า กาลามสูตร แต่หลักนี้มีการเข้าใจที่ผิดเพี้ยนในข้อที่ 10

....อย่าเชื่อว่าผู้พูดเป็นครูของตน....มีการนำไปตีความว่า อย่าเชื่อแม้ว่านั่นคือ พระศาสดา ซึ่งคำว่าครูหมายถึงครูอาจารย์
ทั่วไป แต่ไม่ได้รวมถึง พระศาสดา เพราะพระศาสดาไม่ใช่ครูอาจารย์ แต่เป็นพระศาสดาผู้เป็นสัพพัญญู...

    จึงให้เชื่อคำสอนของพระศาสดาเท่านั้น ถ้าเราคิดว่าเราคือชาวพุทธ.....

DKS

คนส่่วนใหญ่เลย ในสังคมไทยก็เพราะหูเบา ขาดหลัก 10 ประการข้างต้น อย่าว่าแต่ข้อ 10 เลย ข้อแรกก็เชื่อจนหูหนวกตาบอดแล้ว ถึงได้ขัดแย้งลุกลามแบบที่เป็นอยู่ไง จะว่าโง่ก็ใช่ที่ ปลุกปั่น เป่าหูนิด ๆ หน่อย ๆ ก็โกรธก็เคือง ถือเอาเป็นความจริง เพียงแค่ฟังมา เขียนใบปลิวมา เฮ่ยยย....